پیرو نامه رئیس محترم کمیسیون بهداشت مجلس که در اواخر مهرماه به  رئیس بخش هماتولوژی- آنکولوژی بیمارستان شریعتی ارسال گردید،  پنجشنبه پانزدهم دیماه جلسه ای با حضور اساتید محترم این بخش در دفتر رئیس بخش آقای دکتر اردشیر قوام زاده تشکیل گردید تا انجام فاز انسانی در این بیمارستان مورد بررسی قرار گیرد. پس از معرفی مختصر این دارو توسط اینجانب و تأکید بر اینکه داروی مورد نظر ایرانی، هدفمند و غیر سمی است و با اشاره به اینکه نتایج فاز یک انسانی این دارو طبق گزارشات رسیده موفقیت آمیز بوده است، اجرای این طرح با نظر مثبت و اکثریت آرا به تصویب رسید. در این جلسه مقرر گردید نوشتن و ارائه پروتوکول انجام این تحقیق بالینی به سازمان غذا و داروی کشور از طریق بخش هماتولوژی-آنکولوژی بیمارستان شریعتی صورت گیرد. امیدواریم با گرفتن مجوز از سازمان غذا و دارو، فاز اثر بخشی این دارو در سال 1391 آغاز شود و نتایج امید بخش آن را شاهد باشیم تا در آینده بسیار نزدیک بیماران سرطانی کشور بتوانند از این دارو بهره مند شوند. سلامت و موفقیت همه هموطنان را آرزو می کنم.

مدتی است که دوستان از کار و حال ما بی خبرند. به پیشنهاد "م" دوست عزیزی که از خوانندگان علاقه مند به این وبلاگ هستند، تازه ترین اخبار را خدمت شما گزارش می کنم:  تحقیقات فاز یک در آمریکا همچنان ادامه دارد و باید منتظر نتایج نهایی باشیم که تا پایان سال جاری به دست ما خواهد رسید. تحقیقات در شرکت توفیق دارو هم کماکان ادامه دارد. این تحقیقات در جهت بالابردن کیفیت دارو، طراحی داروهای دیگر و تکمیل پروژه تست های تشخیص زود هنگام سرطان است که پیشرفت قابل توجه ای داشته ایم.

 قبلا نوشته بودم که در بزرگترین شرکت سرمایه گذاری دارویی کشور مرد مردانی بود که همت کرد و با علاقه مندی بسیار از این پروژه حمایت. ایشان پیشنهاد مرا برای تاسیس کلینیک درمان سرطان هم پذیرفتند و محل ساخت این کلینیک و متراژ و نقشه آن هم مشخص شد و آماده بودند تا کلنگش بزنند که ناگهان این مرد بزرگ و مدیر عمل­گرا کنار گذاشته شد. شخص جایگزین هم قول همکاری و حمایت دادند اما هنوز پشت میز مدیریت ننشسته تعویض شدند. این طرح و کلا گروه تحقیقات سرطان ما در شرکت توفیق دارو بلاتکلیف ماند تا تیم مدیریتی جدید آینده ما را معلوم کند. البته ما نمی خواهیم دیگران تکلیف ما را روشن کنند چون تکلیف ما روشن است. در انجام این طرح توقفی نخواهد بود و باید به نتیجه برسد اما مدیریت جدید باید مشخص کند که آیا علاقه مند به ادامه کار ما در این مجموعه است یا اینکه ما در جای دیگری ادامه دهیم. خوشبختانه مدیرعامل بعدی شرکت، از میان افراد همین مجموعه انتخاب شد که انسانی خوش فکر متشخص متین و قابل احترام است. در چند سال گذشته هر زمان که من ایشان را می دیدم برخورد دوستانه ای داشتیم که بر اساس احترام و علاقه متقابل بود. همان اندازه که از رفتن مرد مردان متاسف شدم از آمدن ایشان شادمان شدم چون میدانستم که ایشان طرفدار نوآوری و تولید علم هستند و از اتفاق دیروز هم در جلسه ای به این مطلب و اهمیت طرح سیستانین اشاره کردند.  

بگذریم که در این چند ماهه کسانی هم بودند که ساز مخالف زدند ولی حرفی برای گفتن نداشتند جز اینکه بگویند: " ما در ایران نمی توانیم این کارها را عملی کنیم؛ ممکن نیست".  خب حق دارند قرن­هاست ما در این زمینه ها کاری نکرده ایم و بر این باوریم که تنها غربی ها می توانند نوآوری کنند. بعضی از ما نه خود را باور داریم و نه ایرانی را و این دلیل عقب ماندگی ما در علوم جدید است در حالی که قرنها پیش در همه زمینه ها پیشگام بوده ایم. در باره این طرح و داروی سیستانین، مستندات و گزارشات را می بینند که داروی یک ایرانی امروزه به بیمار آمریکایی تزریق می شود، باز هم نمی توانند باور کنند؛ چون برای تغییر این دیدگاه و تفکر زمان لازم است و تلاش همه محققان و دانشمندان که بار دیگر نبوغ ایرانی را به جهانیان نشان دهند.آنچه امروزه قبول واقعیت را دشوار می کند، گسترش فرهنگ دروغ در جامعه است. چون ما به دروغ عادت کرده ایم، باور کردن و تشخیص حرف راست مشکل است. از آنجا که فرهنگ کلاه برداری و خیانت جانشین صداقت و خدمت شده است، اگر کسی ادعا کرد که می خواهد به مردم خدمت کند، به او شک می کنیم و گزارش می دهیم که: ایهناس  اتفاق عجیبی رخ داده است؛ یک نفر می خواهد به مردم خدمت کند، عجیب نیست؟ درست مثل اینکه جن دیده باشیم؛ در حالی که وقتی می بینیم کسی دزدی یا کلاهبرداری می کند، از کنارش می گذریم و اگر لازم باشد ادای احترام هم می کنیم. با این همه باید یاد بگیریم، راست گفتن، تلاش کردن، محبت کردن و نیکی کردن را،  تا بار دیگر در میان دیگر جوامع دنیا سربلند باشیم.

در رابطه با انجام آزمایش بالینی، رئیس محترم کمیسیون بهداشت مجلس طی نامه ای در هفته ای که گذشت، از رئیس بخش هماتولوژی- آنکولوژی بیمارستان شریعتی دعوت کردند تا در اجرای این طرح با ما همکاری کنند. البته در جلسه ای رئیس این بخش از ما چنین نامه ای را خواسته بودند تا به طور قانونی مقدمات انجام کار فراهم شود. تا پایان سال جاری فرصت داریم که مجوزهای لازم از وزارت بهداشت دریافت شود تا به یاری خدا از اوایل سال آینده تزریق دارو به بیمار سرطانی، در ایران هم آغاز شود. برای انجام این کار  به نتایج نهایی فاز یک انسانی نیاز است که آن هم تا پایان سال جاری تکمیل خواهد شد. تندرست و پیروز باشید.

همانطور  که از آغاز طراحی این داروها و پایه گذاری این تنکنولوژی به موفقیت این طرح اطمینان داشتم پس از سالها در میان ناباوری بسیاری از مردم خودی و غیر خودی می بینیم که به همت گروهی سرمایه گذار و محقق و پزشک در خارج کشور آرزوی غیر ممکن یک ایرانی از دورترین نقطه این آب و خاک به حقیقت می پیوندد. می بینیم که چند قدمی بیشتر نمانده است تا طعم این موفقیت را با هم بچشیم. هزاران بار می توانستم تسلیم شوم و عطایش را به لقایش ببخشم  اما خوشبختانه تسلیم در فرهنگ لغت من نیست؟ پیام من به جوانانی که خواهان و جویای  علم هستند این است که: شما هم اگر بخواهید می توانید. 

و اما اخبار داخلی همانطور که قبلا اشاره شد مدارک لازم برای دریافت مجوز از سازمان غذا و داروی ایران به دبیرخانه کمیته مطالعات بالینی ارسال گردید. خوشبختانه رئیس محترم دبیرخانه آقای دکتر حسینی و کارشناس محترم مطالعات بالینی خانم دکتر داربویی با علاقه مندی زیادی مدارک را  جهت داوری و بررسی در شورا آماده کرده اند. پیگیری و علاقه مندی و حسن نیت این دو بزرگوار قابل تقدیر است. ما همچنان منتظر خبرهای خوب از این سو خواهیم بود و  شما عزیزان را به موقع در جریان پیشرفت کار قرار خواهیم داد. با آرزوی موفقیت بیشتر برای همه شما عزیزان. 

مژده ای دل که دگر باد صبا باز آمد          هدهد خوش خبر از طرف صبا باز آمد

عارفی کو که کند فهم زبان سوسن       تا بپرسد که چرا رفت و چرا باز آمد

در هفته ای که گذشت قائم مقام محترم بیمارستان مسیح دانشوری با نامه ای آمادگی خود را برای انجام فاز انسانی داروی سیستانین روی بیماران مبتلا به سرطان ریه،  اعلام کردند. چهارم خرداد ماه سال جاری در جلسه ای مدارک مربوط به این طرح  به آقای دکتر شیبانی رئیس سازمان غذا و داروی ایران ارائه داده شد و ایشان ضمن ابراز خرسندی از اجرای این طرح قول همکاری و  مساعدت دادند. کلیه مدارک مربوطه سه شنبه دهم خرداد جهت بررسی در کمیته اخلاق کشوری،  به سازمان غذا و دارو ارسال گردید. با توجه به اینکه تعداد زیادی از اعضای این شورا منجمله وزیر محترم بهداشت و درمان با طرح و داروی سیستانین آشنا هستند، انتظار می رود که مجوز استفاده از این دارو   هر چه زودتر صادر شود.  استفاده از  این داروی صد در صد  ایرانی برای درمان سرطان، گام  بزرگی خواهد بود در علم پزشکی و صنعت دارویی ایران که امیدواریم سرآغازی باشد برای انجام کارهای بزرگتر و بهتر در زمینه سلامت جامعه.  با آرزوی موفقیت برای شما در هر زمینه ای که تلاش می کنید.

بار درخت علم ندانم به جز عمل

با علم اگر عمل نکنی شاخ بی بری

از من بگوی عالم تفسیر گوی را

گر در عمل نکوشی، نادان مفسری

علم آدمیت است و جوانمردی و ادب

ور نه ددی به صورت انسان مصوری (سعدی)

چنین فرهنگی را حداقل  از  هشتصد سال پیش داشته­ایم و اما امروز.....؟ بگذریم  بهتر است گله کم کنیم و از همه آنچه بر ما می­رود که بیشک از ماست، بگذریم و از این پس مثبت فکر کنیم یعنی همان نیمه پر لیوان را ببینیم. چاره کار این است که به جای آنکه بگوییم دیگران چه کرده­اند وچه­ها می کنند، از همین امروز از خود شروع کنیم و مسیر را درست یا مسیر درست را طی کنیم  تا به سر منزل مقصود برسیم. هریک از ما مسئول کردار خود هستیم؛  پس بهتر است به جای عیب جویی از دیگران  خود را نقد کنیم؛  بطوریکه در پایان هر روز از آنچه کرده­ایم در برابر خداوند و  وجدان خویش شرمنده نباشیم. من از همین امروز به شما قول می­دهم که دیگر از هیچ کس گله نکنم و با همین امکاناتی که در اختیار است،  به تعهدات انسانی و اخلاقی خود  عمل کنم.

نوشته سرطان چیست؟ هدیه­ای است به شما عزیزان که امیدوارم  از اطلاعات آن برای حفظ سلامت خود بهره برده و مطالعه آن را  به افراد خانواده، دوستان و نزدیکان خود هم پیشنهاد کنید.  با آرزوی سلامت و موفقیت برای همه شما عزیزان.  نوشته سرطان چیست؟

با سلام به خوانندگان عزیز این وبلاگ و عرض تبریک سال نو،  البته با پوزش از تأخیر و با آرزوی سلامت، شادکامی و موفقیت برای همه هموطنان از هر قوم،  هر گروه و هر عقیده به این شرط که پابند به اصول اخلاقی و انسانی باشند. حفظ کرامت انسانها از واجبات است. گزارشی دارم از سفری که معمولا هر سال در  فروردین ماه صورت می گیرد. می دانید که سفر معمولا همیشه آموزنده است. علاوه بر سوغاتی های معمول رهآوردهای دیگر و بهتری هم هست که می شود تقدیم دوستان کرد.

در بخش علمی این سفر، فرصتی بود برای شرکت در یک  همایش کاملا اختصاصی در زمینه نانوتکنولوژی پزشکی یا نانوپزشکی که در Campus انستیتوی ملی بهداشت آمریکا برگزار شد. این انستیتو بیشتر به یک دانشگاه تحقیقاتی بزرگ شباهت دارد. در دو روز متوالی چهل و شش مقاله ارائه داده شد. شاید جالب باشد بدانید که بیشترین سهم را در این همایش محققان چینی داشتند، چند نفر آمریکایی بودند، چند نفر هندی و خوشبختانه یک دختر خانم ایرانی، دانشجوی دوره دکتری دانشگاه شامپاین ایالت الینویز هم پوستری را ارائه دادند.  خلاصه این گزارشات این است که پژوهشگران برآنند  در آینده نزدیک دستگاه های الکترونیکی بسیار کوچکی در حد چند نانومتر (یک میلیاردم متر) را وارد سلول های بدن انسان کنند تا بی سیم مثل تلفن های موبایل تغییرات و اخبار داخل سلولی را به بیرون مخابره کنند. این تکنولوژی برای تشخیص و درمان بهتر، احتمالا در آینده تحولی ایجاد خواهد کرد.

از جمله نکات اخلاقی و فرهنگی باید به این مطلب اشاره کنم که جامعه پژوهشگران یا بهتر بگویم جامعه علمی دنیا فرهنگ خاص خود را دارد. به طوریکه متوجه شده ام، این گروه از انسان ها بسیار قانع و بسیار فروتن هستند و همیشه حقوق دیگران را مقدم بر حقوق خود می دانند. چنانچه صفی در کار باشد احتمال اینکه کسی به نوبت کسی بی توجهی کند و به حق کسی تجاوز،  صفر مطلق است. یک بار هم شاهد صحنه ای نبوده ام که کسی نوبت را رعایت نکند و یا با کسی جز با محبت و احترام سخن بگوید. عکس این قضیه زیاد اتفاق می افتد که با اصرار نوبت خودشان را به مسن تر ها یا جوانتر ها بدهند. این مردم از هر کشوری هم باشند، بسیار مؤدب اند و رعایت تمام اصول اخلاقی را می کنند. امکان ندارد که زباله را در جایی بجز زباله دان بریزند و محیط را آلوده کنند. کاش همه گروه ها در همه جوامع اینگونه مسائل را رعایت می کردند تا ببینند که زندگی کردن درست و رعایت حقوق دیگران چقدر از مشکلات روزمره ما را می تواند برطرف کند و چقدر آرامش برای ما و دیگران به ارمغان می آورد.

 و اما آخرین اخبار مربوط داروی سیستانین حکایت از این دارد که در هفته اول فروردین این دارو با دزی دو برابر مقدار پیشین به ششمین بیمار تزریق شده است و تا کنون در هیچ یک از بیماران عارضه ای ناگوار مشاهده نشده است. فاز یک انسانی به نیمه رسیده است و به زودی گزارش شش ماهه اول این فاز به FDA ارائه داده خواهد شد. اما در ایران ما همچنان با مسئولان محترم دست و پنجه نرم می کنیم نا مجوز فاز دوم را دریافت کنیم. اگر مشکلی پیش آمد از رستم هم درخواست کمک خواهیم کرد. من همچنان امیدوار و خوشبین هستم که در سال جاری این مجوز به دست ما خواهد رسید و همین امسال تزریق دارو به انسان را آغاز خواهیم کرد.

سئوالی در این مورد یا موارد دیگر  باشد پیام بگذارید تا جاییکه ممکن باشد سعی می کنم اطلاعات لازم را  در اختیار شما عزیزان قرار دهم. همیشه تندرست و همیشه شاد  باشید.

شیخ الرئیس، ابوعلی سینا شاید آخرین کسی بود که در علم پزشکی ایران دارو کشف می­کرد؛ تحقیق بالینی انجام می‌داد و روش­های ابداعی درمان بیماری­ها را به جهانیان عرضه می­کرد.

بوعلی در کتاب «قانون»  اساس آزمایش اثربخشی داروهای جدید را بیان می­کند. در واقع اوست که مطالعات بالینی یا به گفته‌ي  غربی­ها   clinical trial را پایه گذاری کرده است. دستورالعمل (پروتوکول) پیشنهادی ابن سینا از این قرار است:

·         دارو باید خالص و از هر آلودگی پاک باشد.

·         دارو باید روی یک بیماری ساده انجام شود نه ترکیبی از چند بیماری.

·         دارو باید روی دو بیماری متفاوت آزمایش شود؛ چون ممکن است یک بیماری با مواد اصلی و      دیگری با مواد آمیخته به­ دارو مداوا شود.

·         کیفیت دارو باید با شدت بیماری تناسب داشته باشد. اگر قدرت دارو کمتر از شدت بیماری باشد، اثر نخواهد داشت.

·         زمان اثر دارو باید مشخص شود که با اثرات نامربوط اشتباه نشود.

·         اثر دارو باید چندین بار و در چندین مورد به اثبات برسد که تصادفی نباشد.

·         آزمایش باید روی انسان انجام شود؛ چون آزمایش روی شیر یا اسب نمی­تواند اثربخشی روی انسان را ثابت کند.

بوعلی  در کتاب «قانون» روش درمان سرطان را نیز توصیف کرده است. یکی از روش­های پیشنهادی او، جراحی است  و روش دوم استفاده از دارویي گیاهی به نام هندیبا Hindiba که بعدها ثابت شد اثر ضد سرطانی دارد. جالب است بدانیم که این دارو در سال 1997 به‌عنوان داروی ضد سرطان به‌وسیله‌ي:

Nil Sari, Hanzade Dogan and John K. Snyder

به ثبت رسیده است.

بوعلي در مورد جراحی غدد سرطانی معتقد بود که باید  تمامی بافت یا عضو آسیب دیده جراحی شود و  رگ‌های خونی هم  که به غده‌ي سرطانی ختم می­شوند، برداشته شوند.

نکته این‌جاست که ما پس از ابوعلی در این چند قرن  چه کرده­ایم؟ هفتاد و سه سال است که مدرسه‌ي طب دارالفنون به دانشکده‌ي علوم پزشکی تهران مبدل شده است و  ده‌ها مركز علمي- پژوهشي ديگر را نيز به‌موازات دانشکده‌ي علوم پزشکی يدك مي‌كشيم.

داشتن مراکز معتبر دانشگاهی می­تواند از افتخارات هر ملتی باشد؛ اما سئوال این است که در زمینه‌ي تحقیق، به‌ویژه تحقیقات دارویی چه سهمی در دنیا داریم و تا کنون چه روش­های درمانی و كدام داروها را  به جهان عرضه کرده­ایم که به آن افتخار کنیم؟ چرا ما نتوانسته­ایم ابن سیناهای دیگری بپرورانیم؟ گاهی تصور می­شود که مراکز علمی ما هم در انحصار گروه­ها و افراد خاصی قرار گرفته است که درها را، از يك سو به روي خود و از سوي ديگر به روی دیگرانی که ممکن است اشتیاق به تولید علم داشته باشند، بسته­اند و با طرح ايرادهای «بنی اسراییلی» محققان را دفع می­کنند. گاهی نيز تصور می­شود که انحصارگران نه خود را باور دارند و نه دیگران را؛ یا این که چنان تحت تأثیر پیشرفت­ها و تحولات علمی غرب قرار گرفته­اند که خود را باخته و هرگز تصور نمی­کنند که بتوانند در مقابل آن‌ها قدعلم كنند و حرفی برای گفتن داشته باشند؛ به این معنی که جرأت برداشتن گام‌هاي بزرگ را در این زمینه ندارند. بسیاری از داروهای مضر و گاهی بی ارزش دنیای غرب را بی دغدغه و صرفا چون آن­ها، یعنی از ما بهتران عرضه کرده­اند، تجویز می­کنند؛ اما جرأت ندارند که بوعلی‌وار آستین­ها را بالا زده، داروهایی را  ارائه کنند که غربی­ها هم  استقبال کنند؛ چرا که  باور ندارند پژوهشگر ایرانی بتواند دارویی بهتر عرضه کند.

امیدواریم که به‌زودی  این طلسم شکسته شود؛  از هر گوشه طبیبانی بوعلی‌وار بیندیشند و بکوشند تا ایران و ایرانی  به آن­ها افتخار کند؛ هم‌چنان كه قرن­هاست محمد زكرياي رازی، ابوریحان و  بوعلی مایه‌ي افتخار این مرز و بومند. 

از همان روزهای نخست زندگی در غربت، همواره  به امید بازگشت به کوچه­های خاکی شهرم، روزهای بسیار تلخ و بسیار شیرینی را سپری کردم. هرازگاهی که عشق بازگشت  به میهن در وجودم شعله­ور می­شد مشکلات شخصی، خانوادگی و تعهدات کاری سد راه من قرار می­گرفت ولی امید به بازگشت و ادای دین به این سرزمین همچنان در من موج می­زد.

تا این‌که  پس از سی سال زندگی در ینگه دنیا،  فرصتی به دست آمد تا با تشویق و حمایت یار دبستانی خود برای خدمت به مردم و سرزمینی که در آن روییده و بالیده­ام، مراجعت کنم. با هزاران امید برگشتم تا در دل خاک سیستان و بلوچستان یعنی زاهدان  آموخته­های چندین دهه را در قالب یک "مرکز بین المللی تحقیقات سرطان" به مردم این شهر، این استان و این مملکت پیشکش کنم و این‌گونه به آرزوی دیرینه‌ي چند و چندین ساله­ام  جامه‌ي عمل بپوشانم. هیهات که در شهر و وطنم غم غربت سنگین­تر می­نمود  و زبان مردمی را   که از  کودکی تا نوجوانی  با آنان زندگی کرده‌بودم،  دیگر نمی­فهمیدم. دو سال از مهم‌ترین سال­های عمرم را  چون شیخ با چراغ گرد این شهر و آن شهر  همی گشتم تا مردی، مدیری، انسانی، عالمی مرا در این راه یاری کند. ندایی در آمد که: یافت می­نشود جسته­ایم ما!

اما تكليف اميدهاي دراز دامنم چه مي‌شد؟!

تكليف صدمرده صبرم چه مي‌شد؟!

نه؛  با اين صبر و اين اميد، همراهانم نبايد از من نوميد شوند.

اين دو گران‌مايه‌ نعمت  كه خداوند همراه لقمه­ای جان و ارزنی خرد به من عنایت کرده است، مرا به مراد می­رسانند.

به توانايي آن يك ارزن خرد، بی نیاز از غير، به‌ فروتني تمام، تنها در برابر خداوند و  انسانیت سر تعظیم فرود می­آورم؛ نه در برابر مال و نه در برابر مقام.

دو سال تلاش ظاهرا بي‌حاصل، همه‌ي اطرافیانم را نا امید كرده بود؛  اما من  هنوز کور سویی در انتهای این دالان تاریک می­دیدم.  عصر یک جمعه،  چهارم مرداد هزار و سیصد و هشتاد و هفت،  یار دبستانی‌ام تلفنی با من سخن می­گفت و طبق معمول به مغزش فشار می­آورد تا راهی بیابد، پیش از آنکه من برای همیشه راهی غربت شوم. غربت که چه عرض کنم،  با آنچه این­جا دیده­‌ام چندان غریب نیست.  یار دبستانی بالأخره  ندایی شنید؛ ندایی که می­گفت:  مژده ای دوست مسیحا نفسی هست هنوز؛ عاقبت مردي يافته‌بود از تبار دانش و آزادگي و تعهد.

آن روز، مرد دانش و تعهد تازه  قلم و کاغذ و دفتر روی میزش را مرتب کرده بود و صندلی خود را جابه‌جا که بنشیند. تلفن همراهش زنگ می­خورد. یار دبستانی می­گوید:  یک نفر خدمت­گذار با چراغی در کوچه­های تاریک این شهر دنبال کسی می­گردد تا به روشنایی برسد.  مرد خدا  لبیک می­گوید و به این گونه سیستانین متولد می­شود تا بروید، بشکفد، بارور شود و تبسمی بر لبان خشک مردمی بنشاند که هنوز در مرگ رستم و سهراب سوگوارند.

برای درست زندگی کردن، داشتن سه خصوصیت لازم است،  شهامت، صداقت و ساده زیستن.   شهامت و صداقت این مرد مردان زبان­زد است و به ساده زیستن او هم یقین دارم. می­خواهم بدانید که:

اگر روزی سیستانین  به یاری خدا در آخرین آزمایش هم روسفید شود؛ و اگر روزی این دارو در اختیار مردم قرار گیرد؛  و اگر از درد و رنج مردم بکاهد، سهم این بزرگوار و یار دبستانی‌ در شكوفا شدن این نهال بیش از من خواهد بود.